Հայելու մյուս կողմում․ Ալֆրեդո Ռելանյո

«Սոսիեդադը» զգացնել տվեց «Ատլետիկի» դեմ խաղում էներգիայի և հույզերի վատնումը, իսկ «Մադրիդն» այն վիճակում չէ, որ նման առիթները բաց թողնի: Այսպիսով, թիմը փակեց այս երջանիկ գիշերը խոշոր հաշվով հաղթանակով և առաջատարի դիրքով (առնվազն մինչև երկուշաբթի) և կազմի վերակազմավորմամբ, քանի որ Վալվերդեն վերջապես կարողացավ ազատվել աջ պաշտպանի իր երկարատև հերթափոխից: Վերջինս չափազանց կարևոր է։

Տրենտը խաղաց մեկ ժամ՝ փայլելով իր ոսկերչական փոխանցումներով, իսկ վերջին կես ժամը տեղը զիջեց Կարվախալին, ինչը կօգնի թեթևացնել նրա տագնապը և թեմայի շուրջ ընդհանուր անհանգստությունը: Վերադարձավ նաև Ռյուդիգերը՝ հանգստի հնարավորություն տալով Ասենսիոյին, իսկ պաշտպանական գիծը լրացրին Հաուսենն ու Կարերասը:

Միջին գիծը կազմված էր «էներգիայի» երեք մարտիկներից՝ Վալվերդե-Չուամենի-Կամավինգա, որոնց գումարվել էր Գյուլերը՝ որպես «ազատ էլեկտրոն», իսկ առջևում՝ Գոնսալոն (Մբապեի բացակայությամբ) և Վինիսիուսը: Այս ամենն աշխատեց, և բացի այդ, ամեն ինչ դասավորվեց ի նպաստ «Մադրիդի»։ Չնայած «Սոսիեդադը» լավ սկսեց՝ դեռևս կրելով «Մատարացոյի էֆեկտի» դրական իներցիան, նրանք շատ շուտ գոլ ընդունեցին Տրենտի հիասքանչ փոխանցումից հետո, որին Գոնսալոն նրբորեն դիպչեց:

Եվ թեև շուտով հաշիվը հավասարվեց Հաուսենի բավականին անփույթ թույլ տված 11-մետրանոցի պատճառով (զարմանալի է, թե ինչպես է նա կորցնում կենտրոնացումը), բայց «Մադրիդը» անմիջապես նորից առաջ անցավ մեկ այլ 11-մետրանոցով՝ այս անգամ Արամբուրուի կողմից Վինիսիուսի դեմ կանոնների խախտման համար: Այնուհետև եղավ Վալվերդեի գոլը՝ տուգանային հրապարակի մատույցներից կատարած հարվածով, և երրորդ 11-մետրանոցը՝ նորից Արամբուրուի կողմից Վինիսիուսի դեմ, որն ինձ արդեն այդքան էլ չհամոզեց. ինձ թվում է՝ այստեղ ավելի շատ Վինիսիուսի «վարպետությունն» էր, քան իրական 11-մետրանոցը:

Հետաքրքիր էր. այդ պահին կար հինգ գոլ և ոչ մի այլ հարված դեպի դարպասը: Այնքան շատ իրադարձություններ, որոնք հազիվ էին թույլ տալիս տեսնել բուն խաղը, որի տեմպը թելադրում էր Վալվերդե-Չուամենի-Կամավինգա եռյակը: Նրանք համոզիչ հանդիպում անցկացրին, թեև կարելի է ասել, որ միշտ «հոսանքին համընթաց» էին թիավարում՝ «Սոսիեդադի» թույլ դիմադրության և հաշվի հեշտությամբ առաջ անցնելու շնորհիվ:

Բայց սա բավարար է միավորներ վաստակելու և Լիսաբոնից առաջ ինքնավստահություն ձեռք բերելու համար, որտեղ վստահ եմ՝ կկրկնվի նույն կազմը, բացառությամբ Գոնսալոյի, ով իր գործն անելուց հետո ստիպված կլինի նորից մի կողմ քաշվել մինչև հաջորդ առիթը:

Ընդհանուր առմամբ, այս խաղը հենց այն «բուժումն» էր, որի կարիքը «Մադրիդն» ուներ երեքշաբթի օրվա պարտավորությունից առաջ, որն իսկական փորձություն կլինի այնտեղ կրած նախորդ ձախողումից հետո: