Առաջին հերթին, Վալվերդեն վերադարձավ կիսապաշտպանություն, ինչը թույլ տվեց, որ աջ պաշտպանի դիրքում հանդես գա մասնագիտությամբ պաշտպան։ Դա ոչ Կարվախալն էր, ոչ էլ Տրենտը, այլ Դավիթ Խիմենեսը, ով նույնպես եզրային պաշտպան է։ Մարզիչը վերականգնեց մկանուտ և հաստատուն կիսապաշտպանությունը՝ հավասարակշռություն ապահովելու համար։ Նա նաև հրաժարվեց Կամավինգային ձախ պաշտպանի դիրքում օգտագործելու մտքից և նրան միացրեց կիսապաշտպանական գծին։ Երկուսն էլ թիկունք կանգնեցին Չուամենիին, ինչի համար շնորհակալ եղան թե՛ պաշտպանությունը, թե՛ Կուրտուան, ով երկար ժամանակ անց առաջին անգամ ստիպված չեղավ հրաշքներ գործել լուսանկարվելու աստիճան։

Այս ֆիզիկապես հզոր եռյակը ազատություն տվեց Գյուլերին, ով խաղում էր ավելի հանգիստ՝ ունենալով ավելի քիչ պաշտպանական պարտականություններ։ Բելինգեմի բացակայության պայմաններում նա զբաղեցրեց մի դիրք, որտեղ իրեն ավելի հարմարավետ է զգում՝ ստեղծագործելով և միաժամանակ միանալով գրոհներին տուգանային հրապարակում։

Նույնիսկ Մբապեն թողեց «9 համարի» դիրքը՝ Վինիսիուսի բացակայության պատճառով վերադառնալով ձախ եզր, որտեղից սկսվել էր ամեն ինչ։ Իսկ Արբելոան հրաժարվեց Գոնսալոյին աջից խաղացնելու մտքից՝ թողնելով նրան կենտրոնում, որտեղ նա իրեն լավագույնս է զգում որպես ռմբարկու։

Չնայած Վինիսիուսի, Ռոդրիգոյի և Բելինգեմի բացակայությանը, «Ռեալը» կարողացավ տանել իր յոթերորդ անընդմեջ հաղթանակը Լա Լիգայում (երեքը՝ Խաբիի, չորսը՝ Արբելոայի գլխավորությամբ)։ Սակայն այս խաղացողների, հատկապես Վինիի և Ջուդի վերադարձը չպետք է փոխի Արբելոայի մոտեցումը կիսապաշտպանության հարցում։ Վալվերդեն արդեն հաստատվում է կենտրոնում, մանավանդ Տրենտի վերադարձով։ Կարվախալը նույնպես պայքարում է իր տեղի համար։

Այժմ «Մադրիդը» գրեթե մեկ շաբաթ ունի պատրաստվելու շաբաթ օրը կայանալիք «Ռեալ Սոսիեդադի» դեմ խաղին։ Վաղը նրանք վերադառնում են մարզումներին, և Արբելոան պատրաստվում է շարունակել աշխատել այս գաղափարի շուրջ։ Նա նախկինում վերադասավորել էր այնպիսի խաղացողների, ինչպիսիք են Կամավինգան կամ Վալվերդեն, սակայն Վալենսիայում երկուսն էլ ապացուցեցին, որ լավագույնս հանդես են գալիս իրենց բնական դիրքերում։