Միայն Ֆլեյտաս Սոլիսին է հաջողվել 1959 թվականին եվրագավաթներում նորամուտը նշել ավելի խոշոր հաշվով, քան «Մոնակոյի» նկատմամբ տարած 6:1 հաղթանակն է

Ալվարո Արբելոան «Մոնակոյի» դեմ խաղում իր անունն ավելացրեց այն մարզիչների ցանկում, ովքեր գլխավորել են «Ռեալը» եվրոպական մրցաշարերում: Եվ նա դա արեց «Մոնակոյի» նկատմամբ տարած ջախջախիչ հաղթանակով՝ լարվածությամբ լի շաբաթից հետո, երբ նրա նորամուտը ձախողվել էր Ալբասետեում գավաթային պարտությամբ և «Բեռնաբեուում» «Լևանտեի» դեմ խաղի ընթացքում ապրած «փոթորիկով»:

«Մոնակոյի» նկատմամբ 6։1 հաշվով հաղթանակը, որով «Ռեալը» հսկայական քայլ կատարեց լավագույն ութնյակում հայտնվելու համար, Արբելոային դարձնում է ակումբի պատմության մեջ երկրորդ մարզիչը, որը Եվրոպայում իր նորամուտը նշել է նման տպավորիչ արդյունքով: Այս դիրքը նա կիսում է «Ռեալի» մարզչական լեգենդ Կառլո Անչելոտիի հետ:

Կառլետոյի հետքերով

Անչելոտին, որը «Արքայական ակումբում» նվաճել է Չեմպիոնների լիգայի երեք գավաթ և ընդհանուր 15 տիտղոս՝ դառնալով ամենատիտղոսակիրը, իր եվրոպական ուղին «Ռեալի» հետ սկսել էր «Գալաթասարայի» հարկի տակ: Նա դա արել էր հենց նույն հաշվով, ինչ Արբելոան՝ 6։1: Եթե «Մոնակոյի» դեմ խաղում գլխավոր դերերում Մբապեի երկու գոլերն ու Վինիսիուսի գոլային փոխանցումներն էին, ապա Ստամբուլում Անչելոտիի «Ռեալի» կազմում փայլեցին Կրիշտիանուն (հեթ-տրիկ) և Բենզեման (դուբլ):

Ֆլեյտասի հետաքրքիր դեպքը

Անչելոտիից և Արբելոայից առաջ միայն պարագվայցի Մանուել Ֆլեյտասն է: Նրան է պատկանում «Ռեալի» պատմության մեջ ամենահզոր եվրոպական նորամուտը. 7։0 հաշվով հաղթանակ լյուքսեմբուրգյան «Ժենես Էշի» նկատմամբ 1959 թվականի հոկտեմբերի 21-ին (Պուշկաշի հեթ-տրիկով): Այդ մրցաշրջանում «Ռեալը» նորից դարձավ Եվրոպայի չեմպիոն (5-րդ գավաթը), որը եզրափակեց Դի Ստեֆանոյի դարաշրջանը: Սակայն թիմը դա արեց առանց Ֆլեյտասի:

Ֆլեյտասը եկել էր նախորդ ամառ՝ նպատակ ունենալով թիմին ստիպել խաղալ ավելի «բրազիլական» ոճով՝ ավելի ուրախ և մոտ Պելեի ու Գարինչայի ոճին: Դրա համար նույնիսկ գնեցին Դիդիին: Բայց ամեն ինչ հարթ չընթացավ։

Դի Ստեֆանոյի և Ֆլեյտասի համագործակցությունը ձախողվեց, մարզչի աշխատանքը հարցականի տակ էր դեռ Սուրբ Ծննդից առաջ, իսկ ապրիլի կեսերին Ֆլեյտասը հրաժարական տվեց: Հենց այդ պահին սկսվեց Միգել Մունյոսի երկարատև դարաշրջանը (1960-1973):