Մրցաշրջանը սպառնում էր ավարտվել հունվարին՝ բոլոր ճակատներում կրած պարտություններով։ Պորտուգալացի մասնագետի ուսերին էր ընկած այս մասնատված նախագծի պատասխանատվությունը և անդունդի եզրին գտնվող թիմին փրկելու առաքելությունը։

Բայց Մոուրինյոն նրանցից չէ, ովքեր տեղի են տալիս փոթորկի ժամանակ։ Առանց հեղինակության կորստի վախի (քանի որ նա արդեն վաղուց ապացուցել է այն ամենը, ինչի ընդունակ է եվրոպական ֆուտբոլում), նա «Դա Լուժում» դաշտ դուրս բերեց մի թիմ, որն առանց բարդույթների կառչեց «Ռեալի» յուրաքանչյուր թույլ կողմից։ Նա իր զինվորներին վարակեց համարձակությամբ և հավատով՝ երկու բաղադրիչ, որոնք կարծես սպառվել էին «Բենֆիկայի» պաշարներում։ Նրանք հավատացին, նրանք արեցին, և Մոուրինյոն վերածնվեց։ Եթե իհարկե երբևէ «մեռած» եղել էր։

Էպիկական շունչը համեմեց սցենարը, ինչպես միշտ լինում է, երբ գործի մեջ է Ժոզեն։ «Բենֆիկան» սկսեց պարտվելով՝ սայթաքելով սեփական անճշտությունների և Կուրտուայի փայլուն խաղի պատճառով։ Բելգիացին անհավանական սեյվով հետ մղեց Պրեստիանիի հարվածը, ինչին Մոուրինյոն պատասխանեց պահեստայինների նստարանից հեգնական ժպիտով։

Շելդերուպը և Պավլիդիսը մինչև ընդմիջում փոխեցին հաշիվը։ Նորվեգացին կրկին գոլ խփեց երկրորդ խաղակեսում՝ «Մադրիդին» թողնելով «նոկաուտի» մեջ, թեև Մբապեն փորձում էր կրկին կենդանացնել թիմին իր հարվածով։ Այնուամենայնիվ, «Բենֆիկան» դեռ կախված էր այլ խաղերի արդյունքներից՝ փլեյ-օֆֆ հասնելու համար։ Եվրոպական թվաբանությունը դաժան է, և պորտուգալացիները լողում էին անորոշության մեջ։

Այդ ժամանակ եկավ «The Special One»-ի պահը։ Այս մականունը պարզապես պիտակ չէ, այլ սկզբունքների հայտարարություն։ 98-րդ րոպեին, երբ Մադրիդը մնացել էր 9 հոգով, Մոուրինյոն ուղարկեց իր դարպասապահին՝ Տրուբինին, տուգանայինի խաղարկման ժամանակ եզրափակելու հարվածը։

Դարպասապահը բարձրացավ առաջ՝ չհավատալով սեփական աչքերին, վեր թռավ բոլորից բարձր և գլխի հարվածով գոլ խփեց։ Պորտուգալացին ստիպեց նրան հավատալ սեփական հրաշքին, և «Դա Լուժը» պայթեց ցնծությունից։ Ուկրաինացին, ով արդեն մեկ անգամ դարձել էր «Մադրիդի» դահիճը՝ COVID-ից հետո Վալդեբեբասում կայացած խաղում, կրկին աղ լցրեց վերքի վրա՝ եզրափակելով պատմական գիշերը։

Էքստազից դեպի ներողամտություն

Տոնակատարությունը հրաբխային էր։ Մոուրինյոն ձեռքերը վեր պարզած վազեց դեպի «Ռեալի» պահեստայինների նստարանը՝ մի պահ մոռանալով, որ դիմացն իր նախկին սանն է՝ Արբելոան։ Հետո եղան ներողությունները, քանի որ Մոուրինյոն գիտի՝ կան սահմաններ, որոնք չի կարելի անցնել նույնիսկ էքստազի մեջ․ «Ես ներողություն խնդրեցի տոնելու ձևիս համար, բայց Ալվարոն ֆուտբոլի մարդ է և հասկանում է, որ այդ պահին մոռանում ես ամեն ինչ՝ և՛ որ դա «Ռեալն» է, և՛ որ Ալվարոն է նստարանին»։

Պորտուգալացի մարզիչը խաղին մոտեցել էր որպես անդունդի եզրին կանգնած մարդ՝ շրջապատված կասկածներով։ Նա դուրս եկավ այդտեղից որպես այն, ինչ միշտ եղել է՝ իսկական վերապրող։ Նրա սիրելի «Մադրիդը» գնում է փլեյ-օֆֆ՝ ուղիղ 1/8 եզրափակիչ դուրս գալու հնարավորությունը ձեռքից բաց թողած, իսկ նրա «Բենֆիկան» որակավորվեց 24-րդ տեղով՝ գոլերի տարբերության շնորհիվ։ Մի սցենար, որն անհնար էր պատկերացնել նախորդ օրերին։