«Բեռնաբեուն» ողորմություն չունեցավ Վինիսիուսի հանդեպ: Ոչ մի պահ դադար չտվեց բրազիլացուն սուլելուց: Ընդհանուր զայրույթը գերագույն ինտենսիվության էր հասել 7 համարի նկատմամբ:

Վինիսիուսը «Մադրիդի» առաջին մեծ աստղը չէ, որը սեփական մարզադաշտում տանջալից երեկո է ապրում, և ոչ էլ վերջինը կլինի: Սակայն այն կատաղությունը, որով «սերուցքայինների» երկրպագուներն արձագանքեցին իրենց խաղացողին, դժվար է հիշել՝ թե՛ ինտենսիվության, թե՛ տևողության առումով: Առաջին գնդակից մինչև վերջինը, որին նա դիպչեց, սուլոցների արժանացավ: Մի դրվագ, որը մտավ«Մադրիդի» պատմության մեջ:

Դի Ստեֆանոն և կանացի գուլպաների գովազդը

«Մադրիդի» երկնակամարում չկա ավելի մեծ աստղ, քան Ալֆրեդո դի Ստեֆանոն: Նա նույնպես ծանր պահեր է ապրել «Չամարտինում»: Կանացի գուլպաների գովազդը 1962 թվականի Սուրբ Ծննդյան օրերին առաջացրեց «Բեռնաբեուի» զայրույթն ու սկանդալը: Դի Ստեֆանոն հայտնվել էր գովազդում՝ գոտկատեղից վերև «Ռեալ Մադրիդի» մարզաշապիկով, իսկ ներքևում՝ կնոջ ոտքերով:

«Եթե ես կին լինեի, կկրեի Berkshire գուլպաներ»,– ասում էր նա հոլովակում: Այն, ինչն այսօր կընկալվեր որպես ֆուտբոլային աստղի հերթական վիրուսային գովազդ, այն ժամանակ սկանդալ էր, որից նույնիսկ դոն Սանտիագո Բեռնաբեուն չկարողացավ խուսափել: Մարզադաշտը սուլում էր նրան՝ գնդակին ամեն հպման ժամանակ, սակայն երբ նա երկու գոլ խփեց «Ատլետիկին», հանդիսատեսը դադարեցրեց իր նախատինքը:

Կրիշտիանուն՝ «Սելտայի» դեմ

Պորտուգալացին սեփական տրիբունաների կողմից սուլոցների և հանդիմանությունների մի քանի դրվագ է ունեցել: Նրա հաղորդագրությունները՝ սիրված չզգալու մասին, մեկ անգամ չէ, որ բարկացրել են «Բեռնաբեուին»: 2016 թվականի մարտի 5-ին «Սելտան» հյուրընկալվել էր «Բեռնաբեուում»: Նրա սխալ փոխանցումը կատաղեցրեց տրիբունաներին, որոնք նրան պատժեցին սուլոցներով: Պորտուգալացու պատասխանը եղավ չորս գոլ՝ 50-րդ և 76-րդ րոպեների միջև: Առաջին գոլից հետո նա ձեռքը տարավ ականջին: Այն, ինչ սկսվել էր սուլոցներով, ավարտվեց ծափահարություններով:

Միչելը և Գորբաչովը

1988/89 մրցաշրջանի վերջում, երբ առաջնությունն արդեն հաղթած էր, Միչելը սուլոցներ ստացավ «Կադիսի» դեմ խաղում և բորբոքվեց: Նա և Մարտին Վասկեսը թիրախավորվել էին Եվրոպայի գավաթի կիսաեզրափակչում «Միլանից» կրած 0։5 հաշվով պարտությունից հետո: Նա այնքան բարկացավ, որ հաջորդ տնային խաղում՝ «Էսպանյոլի» դեմ, սուլոցները կրկնվեցին, և նա իր կամքով լքեց դաշտը դեռ ընդմիջումից առաջ:

«Մարդիկ չեն գալիս ֆուտբոլով զվարճանալու: Տոնական օր էր, և նույնիսկ դա չներեցին»,– ասաց նա: Սիլվիո Բեռլուսկոնին՝ «Միլանի» նախագահը, ասել էր. «Սուլել Միչելին «Բեռնաբեուում» նույնն է, ինչ քաղբյուրոյում սուլեն Գորբաչովին»:

Զիդանը չէր «միանում»

«Ինձ նույնպես սուլել են»,– հիշում էր Զիդանը՝ արդեն որպես մարզիչ: 2001-ի ամռանը նրա գալուստը «Մադրիդ» ներառում էր մի քանի ամիս, երբ նա չէր կարողանում լիարժեք դրսևորվել: Առաջին շաբաթների դժգոհությունն ավարտվեց սուլոցներով և քննարկումներով այն մասին, թե արդյոք «Մադրիդի» խաղն ավելի լավը չէ առանց նրա:

Բեյլը՝ «մշտական հաճախորդ»

2019 թվականի նոյեմբերի 23-ին «Ռեալ Սոսիեդադի» դեմ խաղի մասին MARCA-ն գրում էր. «Չի հիշվում նմանատիպ դժգոհություն «Ռեալի» որևէ խաղացողի հասցեին»:

Ուելսցին տրիբունաների կողմից կոպիտ վերաբերմունքի բազմաթիվ դրվագներ է ունեցել, բայց ոչ մեկն այնքան ինտենսիվ չէր, որքան Վինիսիուսինը՝ «Լևանտեի» դեմ:

Բուֆոնը և Կասիլյասին ուղղված սուլոցները

Իկեր Կասիլյասն իր արկածը «Մադրիդում» ավարտեց վատ ձևով: Նրա հեռանալը տարօրինակ էր: Բուֆոնն ասում էր. «Իկերին ուղղված սուլոցներն ինձ թվում են անլսելի և ապերախտ՝ հաշվի առնելով այն ամենը, ինչ նա տվել է այս ակումբին»: Կասիլյասի և «Բեռնաբեուի» հարաբերություններում կա «առաջ» և «հետո»՝ կապված Մոուրինյոյի հետ նրա հակամարտության հետ:

Այն օրը, երբ հերթը հասավ Ռամոսին

Մեկ այլ լեգենդ՝ Սերխիո Ռամոսը, իր «սիմֆոնիան» ստացավ 2018-ի նոյեմբերի 3-ին: Երկրպագուներին դուր չէր եկել, որ ավագը կտրականապես դեմ էր արտահայտվել Անտոնիո Կոնտեի գալուստին: 

Դի Մարիան և «ուղղումը»

2014-ի հունվարին «Սելտայի» դեմ խաղում փոխարինվելիս Դի Մարիան ձեռքը տարավ սեռական օրգաններին՝ ի պատասխան սուլոցների: «Ես պարզապես ուղղում էի տաբատս»,– պնդում էր նա հետո:

Բուտրագենիոյի առաջին սուլոցը

1985 թվականի դեկտեմբերի 7-ին, «Սելտայի» դեմ վստահ հաղթանակի ժամանակ (4։0), երկրպագուների «սիրելի տղան» առաջին անգամ սուլվեց: Նա լավ վիճակում չէր, և նրա դուրս գալուց հետո թիմը սկսեց գոլեր խփել:

Խուանիտո. սուլոցներ չեմպիոնության տոնակատարության ժամանակ

1978 թվականի ապրիլի 16-ին, երբ «Մադրիդը» հաղթեց «Կադիսին» և դարձավ չեմպիոն, տոնը վերածվեց դժգոհության՝ թիմի վատ խաղի պատճառով, իսկ Խուանիտոն դարձավ գլխավոր թիրախը:

Բենզեմայի ճանապարհորդությունը

Կարիմ Բենզեման հեռացավ «Մադրիդից» գլխավոր դռնով, բայց նա լավ գիտի, թե ինչպես է վարվում «Բեռնաբեուն»: Նրա և երկրպագուների կապը իրական չդարձավ մինչև 2018 թվականը՝ Կրիշտիանուի հեռանալը: Մինչ այդ նա կուտակել էր բազմաթիվ հիասթափության դրվագներ: